...

ben hiç başlamamış bir dündeyim. yağmur yağacak.

kimin ıslanacağını kimin ıslatacağını bilmiyorum. deneyim yok bu bakımdan. sevdiğim bana kendini verecek. bu da pek bir şey söylemiyor bana. şu da mümkün. ben sevdiğime kendimi vereceğim. seversem o da. onu da biliyorum.

hiç başlamamış bir yarın çok var. hiç bitmeyen bir dün de çok var. bunlar o kadar hep doğru ki. aynı günde ikisinin de ayrı ayrı, ya da aynı an-kişide olduğunu görmek kim olursa onca kolaycacık olağan.

hep anlayacağımız ama hep doğru olmayan bir şey söyleyeyim sizlere. ben varsam ve siz varsanız söylüyorum.

dün yağmur yağacak. bugün yağdığı gibi, yarın yağacağı gibi. o kadar basit. dün yağmur yağacak. siz varsanız ben varsam yağacak. siz yoksanız ben varsam yağacak. siz varsanız ben yoksam yağacak. siz yoksanız ben yoksam yağacak.

ve ne şekilde olursa olsun yağınca, onun yağması kendisini ilgilendirmeyecek yağdığı için. yağmadığında yağmaması da ilgilendirmezdi, dememeli.
o zaman yağmaması yağmuru ilgilendirirdi bence.
ben varsam.
ama yağacak.
hem de dün.

Özdemir Asaf.